تعریف روان‌درمانی پویشی کوتاه مدت

دانلود پایان نامه

ماینا، فورنر و بوکتو (2005) در پژوهشی به برررسی این مسئله پرداختند که آیا درمان کوتاه مدت روان تحلیلی اثربخش تر از روان درمانی مختصر حمایتی و گروه کنترل لیست انتظار در درمان اختلالات افسردگی جزیی است یا نه؟ به این منظور 30 بیماری که بر اساس DSM-IV مبتلا به اختلالات افسرده خویی ، اختلال افسردگی مشخص نشده یا اختلالات انطباقی با خلق افسرده بودند، در یک آزمایش کنترل شده تصادفی در سه گروه درمان کوتاه مدت روان تحلیلی، روان درمانی مختصر حمایتی و گروه کنترل لیست انتظار قرار گرفتند. برای بیماران دو گروه درمانی پی گیری 6 ماهه انجام شد. سایر درمان های روانپزشکی در طول دوره درمان و پیگیری مجاز نبود. نشانگان در سه مقطع خط پایه، انتهای درمان و پس از 6 ماه پیگیری اندازه گیری شدند. نتایج این پژوهش حاکی از این بود که اگرچه بیمارانی که با هر دو رویکرد درمانی مورد درمان قرار گرفته بودند، نسبت به گروه کنترل پیشرفت معناداری نشان می دادند، اما درمان کوتاه مدت روان تحلیلی در دوره پی گیری اثربخش تر بود. به بیان دیگر ، درمان مختصر روان تحلیلی نسبت به درمان مختصر حمایتی باعث پیامدهای بلند مدت تری در درمان اختلالات افسردگی می شود.

در پژوهش دیگری، گالاگر- تامپسون و استفان (1994) به منظور مقایسه اثربخشی درمان شناختی– رفتاری و روان درمانی کوتاه مدت تحلیلی، 66 زن خانه دار مبتلا به اختلال افسردگی اساسی را به طور تصادفی در دو گروه درمانی روان درمانی مختصر تحلیلی و درمان شناختی– رفتاری 20 جلسه ای انفرادی قرار دادند. در مرحله پس از درمان، 71 درصد شرکت کنندگان هنوز بر اساس ملاک های پژوهش، واجد ملاک های اختلالات افسردگی اساسی بوده و تفاوتی میان دو گروه شرکت کنندگان دیده نشد. با این وجود در بررسی عوامل اثرگذاری اختصاصی روان درمانی ها، الگوی تعاملی میان مدل روان درمانی و طول مدت خانه داری در نشانگان هدف پژوهش دیده شد. به این ترتیب که هرچه شرکت کنندگان مدت کمتری را به خانه داری پرداخته بودند ، در روان درمانی کوتاه مدت تحلیلی پیشرفت بیشتری داشتند و آن ها که بیش از 44 ماه از خانه داری آن ها می گذشت، در درمان شناختی- رفتاری پیشرفت بیشتری نشان می دادند.