جایگاه روش‌های روان شناختی در درمان افسردگی چیست؟

دانلود پایان نامه

درمان افسردگی

 

برای درمان افسردگی رویکردهای گوناگون روانشناختی به کار می‌روند، ولی برای مقایسه این رویکردها، ارزیابی کنترل شده فقط در دو دهه اخیر انجام شده است. درمان‌های رایج افسردگی، شامل جسمانی و روانشناختی است. درمان جسمانی شامل کاربرد داروهای ضد افسردگی (مانند سه حلقه ای ها، بازدارنده‌های مونو آمین اکسیداز[1]، کربنات لیتیوم)، درمان با تشنج برقی (ECT) و برای بیماران افسرده مقاوم به سایر روش‌های درمانی، همراه با تشنج برقی و حتی جراحی روانی به کار می‌رود (کلی[2]، 1982).

رویکرد‌های غیر جسمانی نیز انواع گوناگون دارند، مانند روش‌های رفتاری (برای مثال آرامش عضلانی تدریجی، غرقه سازی[3]، قرارداد وابستگی[4]، افزایش شرکت در فعالیت‌های خوشایند، آموزش مهارت‌های اجتماعی، درمان زناشویی رفتاری و…)؛ روش‌های شناختی (درمان شناختی بک[5]، درمان منطقی- هیجانی الیس[6]، مساله گشایی[7]، شرطی سازی نا آشکار و…)؛ رویکردهایی مانند درمان میان فردی[8] و کاهش درماندگی (کلیتون[9]، 1984).

 

 

جایگاه روش‌های روان شناختی در درمان افسردگی

 

درمان‌های روانشناختی در مقایسه با درمان‌های دارویی و درمان با تشنج برقی بسیار پر هزینه است. بنابراین چرا باید درمان‌های روان شناختی را به کار ببریم؟ یکی از دلایل این است که درمان‌های دارویی با وجود آنکه به طور کلی کاهش قابل ملاحظه ای را در نشانه‌های بیمارگون موجب می‌شوند، ولی این بیماران در مقیاس‌های افسردگی، اغلب بسیار بالاتر از سطوح هنجاری آزمودنی‌های غیر افسرده قرار می‌گیرند (مک لین[10] و هکستیان[11]، 1979).

علاوه بر این، عمومیت بهبود در مولفه‌های گوناگون افسردگی (مانند گزارش خلق به وسیله خود سنجی، نشانه‌های جسمانی و رفتار) نامشخص است (هالن[12]، 1981). بعضی از بیماران در مقایسه با دیگران به متغیرهای بیشتری پاسخ می‌دهند ولی پیش بینی این تفاوت ها دشوار است (راجرز[13] و کلی[14]، 1975). علاوه بر این همه بیماران را نمی‌توان به وسیله دارو درمان کرد. زنان باردار مبتلا به اختلال‌های شدید جسمانی و بسیاری از بیماران سالمند را اغلب نمی‌توان به وسیله دوز (مقدار معینی) کافی داروهای ضد افسردگی مناسب مورد درمان قرار داد. از سوی دیگر اثرات جانبی درمان‌های دارویی ممکن است به اندازه ای ناراحت کننده باشند که بیمار، درمان را قطع کند. هالن (1981) میزان قطع درمان دارویی را از 20 تا 50 درصد گزارش داده است.

همچنین نگهداری دستاوردهای درمان ممکن است مشکل آفرین باشد. بنابراین رویکردهای دارویی را در دوره‌های طولانی به منظور نگهداری به کار می‌برند. خطر این گونه مصرف مزمن داروها به خوبی اثبات نشده است، ولی مصرف بیش از حد مجاز[15]داروهای ضد افسردگی سه حلقه­ای، مشکلاتی را موجب می‌شود و حتی مصرف دوز کامل آنها به مدت یک هفته ممکن است مرگبار باشد (لدر[16] و هرینگتون[17]، 1990، به نقل از رباط میلی، 1387).

 

[1] MAOIs

[2] Kelly

[3] flooding

[4] contingenecy contract

[5] Bek’s Cognitive Therapy

[6] Ellis’s Rational Emotive Therapy

[7] problem- solving

[8] Interpersonal Therapy

[9] Clayton

[10] Mclean

[11]Hakstian

[12] Hollon

[13] Rogers

[14] Clay

[15] overdose

[16] Lader

[17] Herrington