منابع و ماخذ پایان نامه کادمیوم، کاروتنوئیدها، کاروتنوئید، گیاه

ندارند.

نمودار( 4-4) تاثیر کادمیوم بر کلروفیل b مقایسه میانگینها (میانگین چهار تکرار ) براساس آزمون LSD انجام شد( ( p ? 0.05میانگینهایی که حداقل یک حرف مشترک دارند از نظر آماری اختلاف معنی داری ندارند.

نمودار( 4-5) تاثیر کادمیوم کلروفیل کل مقایسه میانگینها (میانگین چهار تکرار ) براساس آزمون LSD انجام شد( ( p ? 0.05میانگینهایی که حداقل یک حرف مشترک دارند از نظر آماری اختلاف معنی داری ندارند.

4-2-4 کاروتنوئید
بر اساس نمودار و جدول تجزیه واریانس(4-2) مشخص شد که تغییری در کاروتنوئید نشان داده نشده است. به عبارت دیگر هیچ یک از تیمارها تاثیری در کارتنوئید ایجاد نکردند.با توجه به اینکه مقدار کاروتنوئیدها تحت تنش کادمیوم کاهش می یابد. کاهش آنها بدلیل فرونشانی غیرفتوشیمیایی کلروفیلهای بر انگیخته است که توسط کاروتنوئیدها انجام و در نتیجه بر هم ریختن ساختارشان میگردد . کاروتنوئیدها در سمیت زدایی کلروفیل برانگیخته سه تایی نقش دارند. کاروتنوئیدها در چند سطح باعث کاهش اثرات سمی رادیکالهای آزاد می شوند که ازجمله واکنش با کلروفیل برانگیخته برای ممانعت از تشکیل رادیکالهای فعال اکسیژن است کاروتنوئیدها بعنوان یک سیستم حفاظتی در برابر تنش اکسیداتیو القاء شده از بین می روند.(سانیتا وهمکاران، 1999)91 اما میتوان نتیجه گرفت این عدم تاثیر بر کاروتنوئیدها خود دلیلی برتوانایی مقاومت این گیاه در برابر تنش کادمیوم است.

جدول (4-6)تجزیه واریانس میزان کاروتنوئید
صفات
S.O.V
df
Ms
میزان کاروتنوئیدها
تیمار
5
0.00229356n.s

تکرار
3
0.01098305 **

نمودار( 4-6) تاثیر کادمیوم بر کاروتنوئید ها مقایسه میانگینها (میانگین چهار تکرار ) براساس آزمون LSD انجام شد( ( p ? 0.05میانگینهایی که حداقل یک حرف مشترک دارند از نظر آماری اختلاف معنی داری ندارند.

4-2-5 قند
با توجه به جدول تجزیه واریانس(جدول4-7 ) 6 تکرار تفاوت بسیار معنی داری داشتند بطوریکه سطوح کادمیوم اختلاف بسیار معنیداری در سطح احتمال 1% نشان دادند بعبارتی سطوح 1000، 500 ، 250، 125
62.5، میلی مولار تفاوت قابل قبولی با شاهد داشتند. بطور کلی بسیاری از شرایط تنشزای محیطی بر متابولیسم قندها وپخش مواد فتوسنتزی در گیاهان در حال رشد اثر می گذارند .افزایش مقدار قندهای احیاء کننده تحت شرایط تنش شوری، غرقابی و سرما نیز گزارش شده است.(ورما و دبی، 2001)92 با کاهش انتقال آب به برگها و به دنبال تجمع کادمیوم در سلولها، میزان قندهای محلول در گیاه افزایش می یابد. این ویژگی یک روش سازگاری گیاه برای حفظ شرایط اسمزی است. علاوه بر این افزایش قندهای محلول به گیاه کمک می کند تا بتواند ذخیره کربوهیدراتی خود رابرای حفظ متابولیسم پایه در شرایط تنش در حد مطلوب نگه دارد(و

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *