تعیین دوره بحرانی علف های هرز مزرعه ذرت(Zea mays L.) در شرایط تنش خشکی

واحد ارسنجان

 دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی

گروه زراعت و اصلاح نباتات

رشته: زراعت

پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد(M.Sc) .

 عنوان پایان نامه :

تعیین دوره بحرانی علف های هرز مزرعه ذرت(Zea mays L.) در شرایط تنش خشکی

استاد راهنما:

دکتر مونا دستوری

 استاد مشاور:

دکترعبدالرضا جعفری

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :
تعیین دوره بحرانی کنترل علف های هرز مزرعه ذرت (Zea mays L.) در شرایط تنش خشکی
چکیده :
به منظور تعیین دوره بحرانی علف های هرز ذرت دانه ای رقم sc-604 ، آزمایش بصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. فاکتورها شامل تیمار های وجین علف های هرز (شاهد بدون علف هرز، وجین از مرحله ۴ برگی، وجین از مرحله ۷ برگی، وجین از مرحله ۱۱ برگی، وجین از مرحله ۱۴ برگی و وجین از مرحله ۱۷برگی ) و تیمارهای تنش خشکی که شامل (شاهد بدون تنش رطوبتی، تنش رطوبتی قبل از گلدهی ، تنش رطوبتی حین گرده افشانی و تنش رطوبتی حین پر شدن دانه ها )بودند که در سال ۱۳۹۰ دراستان فارس (شهرستان شیراز) به اجرا در آمد. علف های هرز غالب در این آزمایش از زمان سبز شدن تا مراحل رسیدگی و رسیدن به عملکرد ذرت با شیوه دستی کنترل شدند. علف های هرز غالب درآزمایش شامل تاج خروس ریشه قرمز(Amaranthus rotroflexus L.) و خرفه (Portulaca

مطلب دیگر :

چگونه بر استرس شب امتحان غلبه کنیم؟

 oleracea L.) بود. که در اواخر دوره رشد ذرت، علف هرز تاج خروس بیش از دیگر علف های هرز غالب بود. پس از به دست آمدن داده های آماری و با در نظر گرفتن تیمارهای تداخل و کنترل، دوره بحرانی علف های هرز بر حسب روز پس از سبز شدن ذرت بر اساس ۵ و ۱۰ درصد افت عملکرد نسبی در مقایسه با تیمار شاهد فاقد رقابت بدست آمد. شروع دوره در افت ۵% روز هشتم و پایان دوره روز سی و ششم محاسبه شده است. نتایج بدست آمده در افت عملکرد ۱۰% نیز نشان داد که شروع دوره روز چهاردهم و پایان دوره روز بیست و چهارم است. نتایج حاصل از بررسی صفات عملکرد واجزای عملکرد به هنگام تنش خشکی در شرایط وجین های مختلف نشان داد که تنش خشکی قبل از گلدهی، بیشترین اثرات کاهشی روی صفاتی چون طول بلال، قطر ساقه، قطر بلال، طول بلال، عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک داشت. حداکثر عملکرد دانه ذرت در شاهد وجین و شرایط بدون تنش بود. صفات شاخص برداشت، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، وزن هزار دانه، ارتفاع نهایی بوته، تعداد دانه در ردیف و تعداد دانه در بلال در سطح ۱ درصد تفاوت معنی داری داشتند. صفات طول بلال و قطر ساقه در اثر متقابل وجین علف های هرز در شرایط تنش معنی دار نبود. اثر متقابل تنش خشکی و شرایط وجین در صفت قطر ساقه نیز، معنی دار نبود. اثر بلوک بر قطر بلال و اثر تنش خشکی بر قطر ساقه نیز در سطح ۵% معنی دار شده است. اثر بلوک بر تعداد دانه در بلال، معنی دار نبود هرچند اثر تنش خشکی در سطح ۱% و اثر وجین علف های هرز در سطح ۵% معنی دار بوده است. نتایج نشان داد که عدم وجین تا مرحله ۱۷ برگی بیشترین تأثیر را روی کاهش عملکرد واجزای عملکرد گذاشته است. تعیین دوره بحرانی کنترل علف های هرز می تواند به جهت بالا بردن راندمان روش های مدیریتی علف های هرز مفید باشد. با آگاهی از دوره بحرانی کنترل علف های هرز برای هر محصول در هر مکان، می توان زمان دقیق مصرف علف کش ها را تعیین نمود.

کلمات کلیدی: وجین علف هرز، گلدهی، دوره بحرانی، تاج خروس، تنش خشکی
فصل اول:
مقدمه
 1-1-کلیات
اگرچه آب فراوانترین ترکیب کره ی زمین به حساب می آید، ولی در عین حال مهمترین عامل محدود کننده ی تولید گیاهان زراعی در سطح جهان به شمار می رود. (قهرمان و سپاس خواه، ۱۳۷۹). کشورایران نیز باتوجه به قرار گرفتن در عرض جغرافیایی ۲۵ تا ۳۸ درجه، جزو مناطق خشک و نیمه خشک جهان به حساب می آید و عملکرد گیاهان زراعی در نتیجه ی کمبود نزولات جوی به شدت کاهش می یابد. تقریباً ۷۰ درصد از مساحت ایران را مناطق خشک و نیمه خشک تشکیل می دهند که متوسط بارندگی سالانه آنها کمتر از ۱۵۰ میلی متر می باشد. علاوه بر این متوسط نزولات جوی از میزان تبخیر کمتر است و مقدار بارندگی نیز نامنظم و غیر قابل پیش بینی می باشد(کوچکی، ۱۳۸۸). خشکی در ایران و جهان پدیده ای اجتناب ناپذیر است که همه ساله با شدت های متفاوتی، تولید موفقیت آمیز محصولات کشاورزی را با مخاطره روبرو می سازد عدم بارندگی کافی و توزیع غیر یکنواخت آن درطول فصل رشد در مناطق خشک نیمه خشک باعث شده است که کشت بیشتر محصولات کشاورزی فقط با آبیاری امکان پذیر گردد. گیاهان در این مناطق کم و بیش با تنش کم آبی مواجه هستند و آب مهمترین عامل محدود کننده رشد گیاهان است.
۱-۲- تنش خشکی
تنش رطوبتی جزء تنش های عمومی می باشد که آثار بسیار نامطلوب بر رشد گیاهان زراعی می گذارد (بلوم[۱]، ۲۰۰۵ ). در کشاورزی همواره سعی بر این بوده است تا تحمل گیاهان زراعی نسبت به تنش های محیطی افزایش یابد. زیرا در واقع گیاهان به دلیل تنش های موجود تنها به ۲۵ درصد توان تولیدی خود می رسند و تقریباً از ۷۵ درصد توانایی های تولیدی استفاده نمی شود. هر چه مقاومت در برابر این تنش ها افزایش یابد، امکان افزایش محصول فراهم است (علیزاده، ۱۳۸۹). گزارش های زیادی مبنی بر تاثیر کمبود آب از چند نوبت تا تنش های شدید، در رابطه با مختل شدن فرایندهای فیزیولوژیکی گیاهان و تغییر در متابولیسم کربوهیدرات ها و نیتروژن و نیز تغییر در ساختمان پروتئین ها و فعالیت آنزیم ها وجود دارد (برار وهمکاران[۲]، ۱۹۹۰). کمبود آب با تاثیر بر آماس سلولی و در نتیجه باز و بسته شدن روزنه ها، فرایندهای فتوسنتز، تنفس و تعرق را تحت تاثیر قرار داده و از طرف دیگر با تاثیر برفرایندهای آنزیمی که بطور مستقیم با پتانسیل آب کنترل می شوند، بر رشد گیاه اثر منفی می گذارد (علیزاده، ۱۳۸۹). گیاهان در طول رشد خود پیوسته بوسیله عوامل نامساعد محیطی تحت تاثیر قرار می گیرند. بعضی از این عوامل نامساعد مانند تنش رطوبتی رشد و نمو را در گیاهان محدود می کنند (عزیزی نیا وهمکاران، ۲۰۰۵).

Be the first to comment

Leave a Reply

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد


*